Przyjemność jest priorytetem.

Byłam wczoraj na świetnym koncercie, w Auditorium Maximum UJ, Koncert Noworoczny Aptekarzy, prowadzony przez Bogusława Kaczyńskiego. Anegdotki i zajmujące opowieści prowadzącego wydłużyły koncert do czterech i pół godzin, ale była to czysta przyjemność z  dreszczami wzruszenia, bo muzyka i arie operowe były piękne. Zaproszenie dostałam jak to zwykle przez przypadek i z czystej życzliwości dla mnie pewnego zaproszonego ważnego gościa, który iść nie mógł, ale za to miał podwójne miejsce w drugim rzędzie na samym środku, nigdy jeszcze na takim koncercie nie siedziałam tak blisko, mogłam oglądać swobodnie plomby pewnego tenora. 

Po sobotnim teatrze czuję się nasycona wysoką kulturą jak gąbka wodą, jutro dla równowagi idę na Sherlocka Holmes'a. 

Dostarczanie sobie przyjemności i przyjemnych wzruszeń jest warunkiem zachowania względnej równowagi w tym nieprzyjemnym życiu. Są jednak momenty, gdy pozytywne naładowanie nie wystarczy, bo ilość nieprzyjemności na tyle niebezpiecznie podnosi poziom życiowego wkurzenia, że nie pozostaje nic innego, jak iść w drugą stronę, odstąpić, nie reagować, zająć się czymś innym, mieć to w nosie, a przy okazji dziwić się, że komuś się chce wchodzić do mnie i próbować zatruwać mi życie.

O tym, że polski internet to szambo wie cały świat. 

Na moim blogu szambiarze zaczynają czuć się zbyt swobodnie, widocznie za mało zdecydowanie dusiłam zarazę w zarodku.

W związku z tym ogłaszam, zmianę polityki komentarzowej. Do tej pory, poza skierowanymi w moim kierunku wulgarnymi wyzwiskami  przepuszczałam wszystkie komentarze, bo sama organicznie nie znoszę cenzury.

Pozwalacie sobie jednak na zbyt wiele. 

Chamstwa, wścibstwa, pouczań przez nieznajomych, ocen na podstawie tak minimalnych wycinków rzeczywistości jakim są wpisy na blogu, obrażania moich czytelników, nietolerancji, polskiego kołtuństwa, moherowych beretów, zaściankowości, dulszczyzny i innych odmian polskiego przeciętnego użytkownika internetu nie będę tolerować. 

Wynocha stąd (wersja wytworna: uprzejmie proszę o opuszczenie tego miejsca), czytanie mnie nie jest obowiązkowe, tu obowiązuje lekkość formy i przyjemność ze wzajemnego kontaktu. 

Z Państwem opisanym powyżej  przyjemności brak.
Będę kasować, będę kasować, lalalala... Przez szacunek dla siebie i dla moich prawdziwych czytelników, tych którzy patrzą w tym samym kierunku i chcą miło pogadać, czy  pospierać się w poszanowaniu racji innych.

Li.