Zabiłam świąteczną atmosferę.

Nareszcie rozebrałam uschniętą choinkę, a szczęśliwe koty rozwłóczyły po domu resztki  anielskich włosów, zwanych w mniej cywilizowanych rejonach kraju lametą. 

Tym samym symbol świątecznej atmosfery wylądował na śmietniku, następnym symbolem  będą żółte kurczaczki. 

Zastanawiam się co zrobić z wyjątkowo paskudnym choinkowym stojakiem.

Historia jego nabycia była konsekwencją kupowania drzewka  wieczorem na Kleparzu, w ciemnościach, ale przecież pomimo nich dokładnie widziałam, że choinka jest prosta jak kij od miotły. Nie wiem jakich to socjotechnik użyli na mnie dwaj sprzedawcy- w każdym razie w domu okazało się, że choina pień ma wygięty w pytajnik i nie może  złapać równowagi. Próba nabijania jej na stojak poprzez walenie w podłogę powiodła się tylko częściowo- na stojak nabiła się nawet bez specjalnego protestu, ale od stojaka odpadła jedna drewniana noga. Z trzech.

Na dwóch drań stać nie chciał. 

O wpół do dziesiątej wieczorem w przedwigilijną noc pojechałam z Karolcią na poszukiwanie stojaka, znalazłyśmy ostatnią sztukę w Realu, paskudztwo wyjątkowe, plastikowy, zielony statek kosmiczny na sześciu nogach z dziurą na pień  i trzema wielkimi śrubami do jego przykręcenia. 

Ohyda! Ale wyjścia nie było. 

Nabyłam go więc z największym obrzydzeniem, nasadziłam choinkę, przykręciłam śrubami, stała krzywa jak nie przymierzając Torre Pendente, Bobcio przekonany, że to zabawka specjalnie dla niego, przewrócił ją w pierwszą noc, resztę swojego życia spędziła uwiązana na złotym  łańcuchu do wspornika półki.

A dziś kończy swój żywot, rozebrana i wysuszona wygląda żałośnie, resztki anielskich włosów podkreślają jej nie-urodę, wciągnęłam ją po schodach na taras, a potem pofrunęła na ziemię, kto w ten sposób zabija choinkę podlega karze posiadania rozsypanych igieł, a worki do odkurzacza skończyły się właśnie dziś.

Zostawić awaryjnie stojak, czy nie zostawić, oto jest pytanie?

Takie oto zastępcze problemy targają mną w to piątkowe popołudnie. 

Warto czasem zająć się błahą sprawą stojaka, nadać jej ważność, puścić przodem w kolejce myśli i historii do rozwiązania. 

A o wielkich problemach mojego świata pomyślę jutro. Albo pojutrze.

Li.